Bruno - Beagle

Jaren geleden raakte mijn “Beagle” Bruno na een renpartijtje met zijn vriendinnetje Silke zodanig geblesseerd, dat hij nog maar op driepoten liep. Diagnose van mijn reguliere dierenarts: een voetbalknie.

Maar Bruno is met zijn achtergrond (broodfok en veel vroegere baasjes) volslagen ongeschikt om te opereren. 6 weken rust in een bench? Vergeet het maar. Kleine illustratie, als de glazenwasser komt, springt hij huizenhoog, dus de hechtingen zouden je om de oren vliegen.

Van een vriendin kreeg ik de naam van Elske. Zij had zelf goede ervaringen met een hernia bij haar Beagle. Een operatie was ook in dat geval niet nodig. 

Bruno

Dus Bruno en ik togen naar Elske, en mijn dierenartsstuurde de foto’s naar Elske. Wel fijn, dat die twee zo positief met elkaar samenwerken. Dat heeft al meerdere keren tot een goede oplossing geleid. 

Bruno voelde zich al direct thuis bij Elske. De eerste keer hebben we hem voor alle zekerheid een snoetje om gedaan, maar dat is al lang niet meer nodig. Sterker nog, hij gaat uit zichzelf op de tafel zitten. En zijn poten? Die doen weer alle vier mee. En als het soms weer even mis gaat is het leed met een paar dagen weer geleden.

Sinds een paar jaar heeft Bruno’s “broer” Dexter last van spondylose. Mijn dierenarts maakte weer de foto’s en Elske behandelde Dexter. 

Dus alletwee zeggen ze nu volmondig “Elske bedankt”. En ik ook!

Baasje van Bruno (februari 2021)